Overweldigend is het beeld van de bergen; bergen na bergen in zovele kleurschakeringen ; de rit langs de bergflanken met de vele scherpe bochten; de wolken in verschillende vormen sluimerend rond de bergtoppen. Casa Moum verwelkomt ons onder de stralen van de ondergaande zon: witte muren en oranje daken; de weelderige planten en bloemen. Een uitzicht om nooit meer te vergeten! Maar vooral de hartelijkheid waarmee we ontvangen werden en rondgeleid doorheen het domein; de fijne attenties op de kamer en het ongeloofelijk lekker eten. Dit was een gevoel van thuiskomen. Alles mogen loslaten en genieten van de schoonheid en de rust. Je mogen openstellen voor het onbekende, luisterend naar wat je innerlijk beroert, geraakt wordendoor de tekst van een lied: voelen dat je leeft! En je bent niet alleen, je bent omringd en verbonden. Het bezoek aan het dorp Competa: het witte dorp tegen de bergflank gebouwd met zijn smalle steegjes, met zijn prachtige ondergrond met kleurrijke tegels, de bloemen tegen de witte muren en het kerkje als middelpunt, prachtig! De vele terrasjes en winkeltjes maken het geheel compleet. De natuurwandeling over de kleine snelstromende riviertjes, de prachtige vergezichten, de ontluikende natuur, de gesprekken onderweg, het elkaar steunen om hindernissen te overwinnen, de fysieke inspanningen: het klimmen en het dalen. Je voelt je jezelf overstijgen en weet: je bent sterker dan je denkt. De uitstap naar de zee met het kiezelstrand voorbij de rotsen: de aanmoediging om samen het water in te gaa., de koude overwinnend en ook de vele rotsen op de bodem. Het ritueel van de verbranding: uitdrukking van het loslaten en nieuwe start- een nieuw begin - verbonden met elkaar. (wordt vervolgd)De energetische sessie ( individueel) was een intense ervaring met gevoelens van verbinding met verleden en toekomst: we zijn allemaal verbonden. Het ritueel van het hart - breken en terug helen: juist door de onregelmatigheden de schoonheid ervaren: een levenslang groeiproces met vallen en opstaan en veeel geduld. Het beluisteren van het levensverhaal van Masha en de gesprekken met elkaar bevestigen dat we tot meer in staat zijn; dat, wat we meemaken, ons vormt tot de personen wie we echt zijn, dat het uitspreken van gevoelens belangrijk zijn en daardoor voelen dat we begrepen worden en er moge zijn zoals we zijn: gezien, gekend en bemind. De dagen gingen veel te snel voorbij. Op de laatste avond, als afsluiter, had Masha voor ons een yogasessie voorzien met ademhalingstechnieken en geluidservaringen: weer een heel intense beleving. En toen kwam de dag van het afscheid met het samen zingen en nurien van een lied in een kring verbonden tegen de magnifieke achtergrond van de bergen. Een ding is zeker: wat we samen beleefd hebben, houdt ons voor altijd met elkaar verbonden, wat er ook moge gebeuren.